Volgens afspraak zitten we om 9 uur in de hal waar we van iemand een kort verhaaltje horen. Onze reisleider komt pas morgen, als we weer verder op reis gaan. We krijgen uitleg over wat er zoal te doen is in Delhi.
We stappen op een riksja naar het rode fort. Daar zijn we niet erg van onder de indruk. Wel even lekker rustig vergeleken met de hectiek van de straat.
We vinden in het fort een lekker restaurantje waar we onze eerste chai drinken; de echte Indiase thee.Thee, met wat melk en andere ingrediënten waaronder gember. Je moet er wel in blijven roeren, want je hebt zo vellen. Brrr. We eten ook een tosti; toast met aardappel er tussen. Erg smakelijk, en onwijs goedkoop allemaal!

Na het bezoek aan het fort zwalken we gewoon rond en kijken onze ogen uit. We zijn wel eerder in landen geweest waar het flink anders toe gaat, maar hier….
Chaos, indringende geuren en verschrikkelijk veel lawaai. Maar ook: hele mooie mensen met tulbanden of andere lapachtige gevallen op het hoofd. Mensen die zich gewoon op straat wassen. Overal riksja’s die je graag meenemen voor een ritje. Riksjabestuurders slapen in de gekste houdingen op hun kar. Een soort tussendoor slaapje denk ik. Armoe, viezigheid; het is er ook. Mensen die door dit alles op hun blote voeten lopen. Een wonder dat er niet van alles misgaat in het verkeer want alles krioelt door elkaar heen. Niemand lijkt rekening te houden met de ander, maar men is meester in het anticiperen en ontwijken.

Op een vervoermiddel wordt vele malenmeer vervoerd dan wij gewendzijn.Stapels goederen, terwijl ook mensen zich gezamenlijk proppen  in een te kleine riksja. Wij zijn hier zelf ook een bezienswaardigheid. Vooral kinderen geven ons graag een hand. Het weer is ideaal. Zo’n 21 graden denk ik. Maar kennelijk vinden de mensen dat hier koud. Ze lopen met mutsen soms en dikke wanten terwijl wij niet eens een vestje aan hebben!
Al rondslenterend vinden we ineens een soort hofje met oude haveli’s. Dat zijn oude koopmanshuizen. Wat een rust opeens. Langs de vele elektriciteitsdraden zien we ook apen!

We verbazen ons over een soort officiële(?) oorpeuteraar. Hij heeft een lang wattenstokje waarmee hij het binnenste van oren schoonmaakt!! Hij bewaart het stokje half onder zijn tulband achter zijn oor. Tussen zijn haar dus. Hij biedt ook nog aan onze oren schoon te maken maar wij bedanken toch maar voor de eer!
Hij heeft wel steeds klantjes!

‘s Avonds vinden we een heerlijk eettentje, waar geen toerist te zien is. Men vindt het grappig ons te zien eten en blijft echt kijken, vanaf een meter afstand, hoe wij alles naar binnen werken.
Het eten is erg smakelijk. Rijst, brood, en allerlei kommetjes met curry en andere zaken. Met drinken erbij zijn we 150 roepies samen kwijt! 3 euro dus!